…voor een personeelsfeest. Ze houden een moordspel…
| Zij: | Als je hoofd Scandinavië is, wat ligt dan onder je navel? |
|---|---|
| Ze: | Ik weet het niet, maar het is zeker geen Italië. |
Een paaskuiken bij Studio Brussel
“Studio Brussel promoot homofobe rapper” gooit De Standaard me naar het hoofd wanneer ik vanmorgen de online krant lees. Recht tegen mijn raap, uiteraard, ik ben tenslotte nog vijf dagen woordvoerster van çavaria. Ik spring in het artikel, zet mijn verontwaardiging schrap en begin mentaal al een persbericht voor te bereiden. Ik slijp al lezend mijn zwaard, blink mijn harnas op, zoek de fraaiste helm en sta klaar om uit te rukken wanneer ik opeens dat onnozel paaskuiken zie.
“Roofvogel? Roofvogel?”, mopperde het dier, “Je reinste stigmatisering vind ik dat.” (Taken with Instagram)
“Of de Schepper bestaat, zullen we wellicht nooit weten,” zuchtte de tekening, door zijn vuile glazen turend, “maar wat we wel weten, is dat ze haar vervloekte Copic®-stiftjes heeft teruggevonden.”
1Parabel van de verloren tijd
Uit de oude doos (Boek der Legenden, 1985)
Toen kwamen ze in Ubikwe, de stad van de waterdragers. Deze stad stond bekend om haar ijver zodat Tir goed rond keek. Tot zijn verbazing merkte hij dat de inwoners voortdurend met emmers water naar de zee liepen. Hij riep zijn gezellen bijeen en gaf hen de opdracht uit te zoeken wat de betekenis van dit alles was terwijl hij een dutje deed.
Soms kan het leven toch heerlijk overzichtelijk zijn… (Taken with Instagram)
voelde opeens een wolk van werkweigering over zich neerdalen en besloot na een kort maar heftig gevecht dan toch maar te buigen. (Taken with Instagram at Thuis Antwerpen)
